Сура 37 Ес Сафат
-
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
тој беше Наш роб, верник,
37:81 -
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
а другите потоа ги потопивме.
37:82 -
وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ
Со иста вера како него беше и Ибрахим,
37:83 -
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
кога на Господарот свој со искрено срце Му дојде,
37:84 -
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ
кога на таткото свој и на народот свој му рече: „Што обожувате вие?
37:85 -
أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ
Зарем лажни божества наместо Аллах сакате?
37:86 -
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ
И што мислите за Господарот на световите?“
37:87 -
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ
И тој фрли поглед кон ѕвездите,
37:88 -
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ
и рече: „Јас сум болен, навистина.“,
37:89 -
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ
а тие од него, вртејќи му грб, си отидоа,
37:90 -
فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
а тој кај киповите нивни се прикраде, па рече: „Зошто не јадете?
37:91 -
مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ
Што ви е, зошто не зборувате?“
37:92 -
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ
И скришно им пријде со десната рака удирајќи ги,
37:93 -
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ
па народот со трчање му дојде.
37:94 -
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ
„Како можете да ги обожувате тие што самите ги резбате?“ – запраша,
37:95 -
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
кога Аллах ве создава и вас и тоа што го правите?“
37:96 -
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ
„Подгответе за него клада,“ – повикаа – „па во оган фрлете го!“
37:97 -
فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ
И сакаа да го мачат, но Ние нив ги направивме понижени.
37:98 -
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ
„Одам таму каде што Господарот мој ми нареди.“ – рече – „Тој каде што треба ќе ме упати.
37:99 -
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ
Господару мој, подари ми честито потомство!“
37:100
Превод: A group of Macedonian scholars