Мушаф, страница 570

1. فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ

   И Јас се колнам во Господарот на истоците и западите дека можеме

   70:40

2. عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ خَيْرًا مِنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

   со подобри од нив да ги замениме и никој во тоа не може да Нè спречи.

   70:41

3. فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ

   Затоа остави ги нека кажуваат безмислици и нека се забавуваат додека Денот кој им се ветува не го дочекаат,

   70:42

4. يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ

   Денот во кој забрзано, како да брзаат кон идолите, од гробовите ќе излегуваат,

   70:43

5. خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ

   со спуштени погледи и потиштени од понижување. Тоа ќе биде оној Ден којшто им беше ветуван!

   70:44

6. إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ أَنْ أَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

   Ние го испративме Нух до неговиот народ: „Опомени го народот свој пред да го стигне болна казна!“

   71:1

7. قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ

   „О, народе мој,“ – говореше тој – „јас сум ви навистина јасен опоменувач!

   71:2

8. أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ

   Аллах обожувајте Го и од Него плашете се и мене послушни бидете ми.

   71:3

9. يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ۚ إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاءَ لَا يُؤَخَّرُ ۖ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

   Тој гревовите ваши ќе ви ги прости и во живот до одредениот час ќе ве остави, а кога Аллаховиот одреден час ќе дојде, да знаете дека навистина нема да се одложи.“

   71:4

10. قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَنَهَارًا

    Тој рече: „Господару мој, јас навистина народот свој и дење и ноќе го повикував,

    71:5

11. فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلَّا فِرَارًا

    но повикувањето мое уште повеќе го оддалечи.

    71:6

12. وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا

    И кога и да ги повикував да им простиш, прстите свои во ушите ги ставаа и со алиштата свои се покриваа – беа упорни и претерано вообразени.

    71:7

13. ثُمَّ إِنِّي دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا

    Потоа јас отворено ги повикував,

    71:8

14. ثُمَّ إِنِّي أَعْلَنْتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا

    а тогаш јавно им објавував и во доверба им шепотев,

    71:9

15. فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّارًا

    велејќи: „Барајте прошка од Господарот свој, бидејќи Тој, навистина, многу простува;

    71:10

Превод: A group of Macedonian scholars