Сура 37 Ес Сафат, ајат 99 – 109

1. وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ

   „Одам таму каде што Господарот мој ми нареди.“ – рече – „Тој каде што треба ќе ме упати.

   37:99

2. رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ

   Господару мој, подари ми честито потомство!“

   37:100

3. فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ

   И Ние го израдувавме со момче со благ карактер.

   37:101

4. فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

   И кога тој порасна толку што во работата почна да му помага, Ибрахим рече: „О, синко мој, на сон видов дека треба да те заколам, па што мислиш ти?“ – „О, татко мој,“ – рече – „постапи како што ти се наредува; ќе видиш, ако даде Бог, дека ќе бидам трпелив.“

   37:102

5. فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

   И кога двајцата послушаа, и кога тој со челото на земја го положи,

   37:103

6. وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

   Ние го повикавме: „О, Ибрахиме,

   37:104

7. قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

   ти постапи според вдахновениот сон; – а Ние вака ги наградуваме тие што прават добри дела, –

   37:105

8. إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

   тоа, навистина, беше очигледно искушение!“

   37:106

9. وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

   Со голем курбан го искупивме

   37:107

10. وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

    и кај поколенијата подоцнежни спомен му сочувавме:

    37:108

11. سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ

    „Нека е во мир Ибрахим!“

    37:109

Превод: Група македонски научници