Сура 37 Ес Сафат, ајат 88 – 96

1. فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ

   И тој фрли поглед кон ѕвездите,

   37:88

2. فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ

   и рече: „Јас сум болен, навистина.“,

   37:89

3. فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ

   а тие од него, вртејќи му грб, си отидоа,

   37:90

4. فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

   а тој кај киповите нивни се прикраде, па рече: „Зошто не јадете?

   37:91

5. مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ

   Што ви е, зошто не зборувате?“

   37:92

6. فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ

   И скришно им пријде со десната рака удирајќи ги,

   37:93

7. فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

   па народот со трчање му дојде.

   37:94

8. قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

   „Како можете да ги обожувате тие што самите ги резбате?“ – запраша,

   37:95

9. وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

   кога Аллах ве создава и вас и тоа што го правите?“

   37:96

Превод: Група македонски научници