Сура 37 Ес Сафат, ајат 51 – 59
-
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ
и едниот од нив ќе рече: „Имав еден другар
37:51 -
يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ
кој велеше: „Зарем ти веруваш,
37:52 -
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ
дека навистина, кога ќе умреме и кога земја и коски ќе станеме, сметка ќе полагаме?“
37:53 -
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ
„Сакате ли да погледнете?“
37:54 -
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ
И тој ќе погледне, и него среде Џехенемот ќе го здогледа.
37:55 -
قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ
„Се колнам во Аллах,“ – ќе рече – „за малку ќе ме упропастеше;
37:56 -
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
да не беше милоста на Господарот мој, и јас сега ќе се мачев.“
37:57 -
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ
„А ние, нели, веќе нема да умираме?
37:58 -
إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
Еднаш умревме – веќе нема да бидеме мачени,
37:59
Превод: Група македонски научници