Сура 37 Ес Сафат, ајат 103 – 106

1. فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

   И кога двајцата послушаа, и кога тој со челото на земја го положи,

   37:103

2. وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

   Ние го повикавме: „О, Ибрахиме,

   37:104

3. قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

   ти постапи според вдахновениот сон; – а Ние вака ги наградуваме тие што прават добри дела, –

   37:105

4. إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

   тоа, навистина, беше очигледно искушение!“

   37:106

Превод: A group of Macedonian scholars