Сура 26 Еш Шуара, ајат 34 – 51
-
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ
„Тој е навистина вешт маѓепсник“, – им рече фараонот на главешините околу себе –
26:34 -
يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ
„сака со својата маѓија од земјата ваша да ве изведе. Па што советувате?“
26:35 -
قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ
„Остави ги него и брат му,“ – рекоа – „а во градовите испрати собирачи,
26:36 -
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ
сите вешти меѓепсници ќе ти ги донесат!“
26:37 -
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
И маѓепсниците во одреденото време и во означениот ден се собраа,
26:38 -
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ
а на народот му беше кажано: „Сакате ли да се соберете
26:39 -
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ
да бидеме со маѓепсниците, ако тие бидат победници?“
26:40 -
فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ
А кога дојдоа, маѓепсниците го запрашаа фараонот: „Дали за нас, навистина, ќе има награда ако бидеме победници?“
26:41 -
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ
„Да,“ – одговори тој – „и тогаш сигурно ќе ми бидете најблиски“.
26:42 -
قَالَ لَهُمْ مُوسَىٰ أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ
Муса им рече: „Фрлете го тоа што сакате да го фрлите!“
26:43 -
فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ
И тие ги фрлија јажињата свои и стаповите свои, и рекоа: „Со моќта на фараонот, ние секако ќе победиме!“
26:44 -
فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ
Потоа Муса го фрли својот стап, кој одеднаш го проголта тоа што тие лажно го изведоа.
26:45 -
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ
Волшебниците тогаш, поклонувајќи се, на земја се фрлија
26:46 -
قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ
и рекоа: „Ние веруваме во Господарот на световите,
26:47 -
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ
Господарот на Муса и на Харун.“
26:48 -
قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ
„Зарем му поверувавте нему пред јас да ви дозволам?!“ – извика фараонот. „Тој е вашиот учител, тој ве научил на маѓепсништвото – а вие ќе запомните: ќе ви ги исечам вашите нозе и раце накрст и сите ќе ве распнам!“
26:49 -
قَالُوا لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ
„Ништо страшно!“ – рекоа тие – „ние на Господарот свој ќе Му се вратиме.
26:50 -
إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ
Ние се надеваме дека Господарот наш гревовите ќе ни ги прости затоа што сме вистински верници.“
26:51
Превод: Група македонски научници