Сура 26 Еш Шуара, ајат 10 – 33
-
وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰ أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
А кога Господарот твој го повика Муса: „Оди кај народот насилнички,
26:10 -
قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ
народот на фараонот за да се исплаши од Аллах“,
26:11 -
قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ
тој рече: „Господару мој, се плашам тие да не ме обвинат за лага.
26:12 -
وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَارُونَ
Да не ми стане тешко во душата и јазикот да не ми се сплетка; па подај му пратеништво и на Харун, за да ми помогне,
26:13 -
وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِ
а тие за мене обвинение за злодело имаат, па се плашам да не ме убијат“.
26:14 -
قَالَ كَلَّا ۖ فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا ۖ إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ
„Нема!“ – рече тој. – „Одете двајцата со доказите Наши, Ние со вас ќе бидеме и ќе слушаме.
26:15 -
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Одете кај фараонот и кажете: „Ние сме Пратеници од Господарот на световите.
26:16 -
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ
Дозволи им на синовите Израилови да појдат со нас!“
26:17 -
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ
„Зарем не те одгледавме додека беше дете и зарем толку години од својот живот не помина меѓу нас?“ – рече фараонот –
26:18 -
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ
„и ти го стори неделото кое го стори и згора на тоа си неблагодарен?!“
26:19 -
قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ
„Јас тогаш тоа го сторив, а бев од заталканите“ – рече –
26:20 -
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ
„а од вас избегав затоа што од вас се плашев, па Господарот мој мудрост ми подари и Пратеник ме направи.
26:21 -
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ
А за добродетелството за кое ми го префрлаш – да не е тоа што синовите Израилови робови ги направи?“
26:22 -
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ
„А кој е Господарот на световите?“ – запраша фараонот.
26:23 -
قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ
„Господарот на небесата и на Земјата и на тоа што е меѓу нив, ако цврсто верувате“ – одговори тој.
26:24 -
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ
„Слушате ли?“ – им рече фараонот на тие околу себе.
26:25 -
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ
„Господарот ваш и Господарот на вашите дамнешни предци“ – рече Муса.
26:26 -
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ
„Пратеникот кој ви е испратен, навистина е луд“ – рече фараонот.
26:27 -
قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ
„Господарот на истокот и на западот и на тоа што е меѓу нив, ако разбирате“ – рече Муса.
26:28 -
قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ
А фараонот рече: „Ако, освен мене, признаеш некој друг за бог, сигурно во зандана ќе те фрлам!“
26:29 -
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ
„Зарем и тогаш кога нешто очигледно ќе ти донесам?“ – запраша тој.
26:30 -
قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
„Па дај го, ако Вистината ја говориш!“ – рече фараонот.
26:31 -
فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ
И Муса го фрли својот стап, кога тој – вистинска змија.
26:32 -
وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ
И раката своја ја извлече, кога таа, за тие што ја гледаа – бела.
26:33
Превод: Група македонски научници