Мушаф, страница 349

1. أَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ

   Зарем Моите ајети не ви се кажувани, а вие ги негиравте?

   23:105

2. قَالُوا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ

   „Господару наш,“ – ќе речат – „нашите страсти беа посилни од нас, па станавме заталкан народ.

   23:106

3. رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ

   Господару наш, извади нè од неа; ако повторно зло направиме, ќе бидеме насилници.“

   23:107

4. قَالَ اخْسَئُوا فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ

   „Останете во неа понижени, и ништо не Ми зборувајте!“ – ќе рече Тој.

   23:108

5. إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ

   Кога некои робови Мои велеа: „Господару мој, ние веруваме, затоа прости ни и смилувај ни се, бидејќи Ти си Најмилостивиот!“

   23:109

6. فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّىٰ أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي وَكُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ

   Вие толку ги исмејувате, што поради тоа на Мене заборавивте и секогаш им се потсмевате.

   23:110

7. إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ

   Нив денес Јас ги наградив за тоа што трпеа, тие навистина успеаја.

   23:111

8. قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ

   „А колку години поминавте на Земјата?“ – ќе запраша Тој.

   23:112

9. قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلِ الْعَادِّينَ

   „Поминавме само ден или само дел од денот,“ – ќе одговорат – „прашај ги тие што броеја.“

   23:113

10. قَالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا ۖ لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

    „Па да, кратко поминавте,“ – ќе рече Тој – „само да знаевте!“

    23:114

11. أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ

    „Зарем мислите дека залудно ве создадовме и дека нема да Ни се вратите?“

    23:115

12. فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ

    И нека е Возвишен Аллах, Вистинскиот Владетел, нема друг бог освен Него, Господарот на Аршот величествен!

    23:116

13. وَمَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ

    А тој што, покрај Аллах, му се моли на друг бог, без никаков доказ за него, пред Господарот свој сметка ќе полага, и неверниците нема да се спасат.

    23:117

14. وَقُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ

    и кажи: „Господару мој, прости и смилувај се, Ти си најдобриот Семилосник!

    23:118

Превод: Група македонски научници