Сура 7 Ел Араф, ајат 107 – 109

1. فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ

   И тој го фрли својот стап – кога тој, вистинско змииште;

   7:107

2. وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ

   и ја извади раката своја – таа за присутните стана бела.

   7:108

3. قَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هَٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ

   Главешините на народот фараонов викнаа: „Овој, навистина, е вешт волшебник,

   7:109

Превод: Група македонски научници