Сура 76 Ел Инсан, ајат 7 – 10

1. يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا

   Тие заветот го исполнија и се плашеа од Денот чијашто кобност ќе биде присутна насекаде,

   76:7

2. وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا

   и даваа храна, иако и самите ја посакуваа, на сиромашниот, на сирачето и на заробеникот.

   76:8

3. إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا

   „Ние само заради Аллаховото лице ве храниме, од вас ни признание ни благодарност не бараме!

   76:9

4. إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا

   Ние од Господарот Наш се плашиме, оној Ден кога лицата темни и намуртени ќе бидат.“

   76:10

Превод: Група македонски научници