Сура 75 Ел Кијаме, ајат 1 – 10

1. لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

   Се колнам во Денот во којшто Крајот на светот ќе настапи

   75:1

2. وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

   и се колнам во душата која себеси се кори.

   75:2

3. أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ

   Зарем човекот мисли дека нема никогаш да ги собереме коските негови?

   75:3

4. بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ

   Напротив, Ние можеме повторно да ги создадеме и врвовите на неговите прсти.

   75:4

5. بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

   Но, човекот додека е жив сака да греши,

   75:5

6. يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

   па прашува: „Кога Крајот на светот ќе биде?“

   75:6

7. فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

   Кога погледот од страв ќе се вкочани

   75:7

8. وَخَسَفَ الْقَمَرُ

   и Месечината ќе се затемни

   75:8

9. وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

   и Сонцето и Месечината ќе се спојат па сјајот ќе го изгубат –

   75:9

10. يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

    тој ден човекот ќе повика: „Каде да се бега?“

    75:10

Превод: Група македонски научници