Сура 38 Сад, ајат 30 – 40

1. وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ

   Ние на Давуд му го подаривме Сулејман; тој беше прекрасен роб и многу се каеше!

   38:30

2. إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ

   Кога едно предвечерие пред него беа изведени брзи коњи кои на три нозе стоеја, а со четвртата едвај земјата ја допираа,

   38:31

3. فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ

   тој рече: „Наместо да мислам на Господарот свој, јас покажувам љубов кон убави нешта!“ – и му се изгуби од видот.

   38:32

4. رُدُّوهَا عَلَيَّ ۖ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ

   „Вратете ми ги!“ – и тој почна да ги удира по нозете и по вратовите.

   38:33

5. وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَىٰ كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ

   Ние Сулејман во искушение го доведовме и неговото болно тело на престолот го задржавме, но потоа оздраве.

   38:34

6. قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ۖ إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ

   „Господару мој“ – рече – „прости ми и подари ми власт каква никој, освен мене, нема да има! Ти Си навистина Тој што богато дарува!“

   38:35

7. فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ

   И Ние му ги потчинивме: ветрот – кој според заповедта негова благо дуваше таму каде што тој сакаше –

   38:36

8. وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَغَوَّاصٍ

   и шејтаните, сите градители и нуркачи,

   38:37

9. وَآخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ

   и други во окови оковани.

   38:38

10. هَٰذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

    „Ова е Нашиот дар, па ти дарувај или задржи – поради тоа нема да одговараш!“

    38:39

11. وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ

    Тој Ни е навистина близок и го чека прекрасно престојувалиште.

    38:40

Превод: Група македонски научници