Сура 20 Таха, ајат 92 – 94

1. قَالَ يَا هَارُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا

   „О, Харуне!“ – повика Муса. „Што те спречи, кога виде дека заталкаа,

   20:92

2. أَلَّا تَتَّبِعَنِ ۖ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِي

   по мене да не дојдеш? Зошто наредбата моја не ја послуша?“

   20:93

3. قَالَ يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلَا بِرَأْسِي ۖ إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي

   „О, сине на мојата мајка“ – рече Харун – „не фаќај ме за мојата брада и коса! Јас се плашев ти да не кажеш: ,Меѓу синовите Израилови раскол посеа и не постапи така како што ти кажав.‘“

   20:94

Превод: Група македонски научници