Сура 19 Мерјем, ајат 2 – 6

1. ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا

   Ова е спомен за милоста на Господарот твој кон робот Негов Зекерија,

   19:2

2. إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ نِدَاءً خَفِيًّا

   кога тој тивко го повика Господарот свој,

   19:3

3. قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا

   и рече: „Господару мој, коските ми ослабнаа и косата ми оседе, а кога сум Ти упатил молба, Господару мој, никогаш не сум останал несреќен.

   19:4

4. وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا

   Се плашам од роднините мои по крв, после мене, а жена ми е неплодна, затоа подари ми наследник од Себе,

   19:5

5. يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ ۖ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

   да ме наследи мене и семејството Јакубово, и стори, Господару мој, да бидеш задоволен од него.“

   19:6

Превод: Група македонски научници