Сура 100 Ел Адијат, ајат 1 – 6
-
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا
Се колнам во тркачките коњи задишани,
100:1 -
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا
па искри искрат,
100:2 -
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا
и кои в зори напаѓаат,
100:3 -
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا
и трчајќи прав креваат
100:4 -
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا
и така во него заеднички влегуваат.
100:5 -
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
Човекот, навистина, на својот Господар Му е неблагодарен
100:6
Превод: Група македонски научници